LOGBOEK: ONTMOETING HARDERWIJK
Op woensdag 2 juli moesten we op tijd vertrekken, wilden we om 15 uur in de haven van Harderwijk aankomen. Tot de Nijkerker sluizen op de motor gevaren. De mast is weer overeind gezet. Nog snel een duik genomen want het was ontzettend warm aan het worden. De Randmeren konden we met een ruime wind bezeilen.

Saskia en ik hebben ons tijdens het varen verkleed want we zouden als een soort Sinterklaasboot aankomen met een ontvangstcomité op de kade. En inderdaad zeg, daar stonden ze allemaal klaar: de wethouder, de streekarchivaris, de stadsdichter, een aantal ambtenaren en mensen uit de kunst en cultuur. Dit compenseerde de afzegging van de bruine vloot, die ons eigenlijk feestelijk in zou halen.

De stadswandeling begon bij het privé museum van Jan Foppe, een bejaarde visser wiens familie generaties lang visser zijn geweest. We liepen langs het beeld van Eibert den Herder. De man die op zeer moderne manier de komst van de Afsluitdijk wilde tegenhouden. Hij filmde het leven in de oude Zuiderzeeplaatsen om aan te tonen dat het niet verloren mocht gaan.

De stadswandeling ging langs fragmenten van de oude stadsmuren, langs kloosters en kerken waar verschillende geloofswisselingen hebben plaatsgevonden en langs de voormalige universiteit waar Linneaus gestudeerd had. Harderwijk was dus op verschillende gebieden een belangrijke stad: op het gebied van de handel, de visserij, onderwijs en religie.  Deels is die historie nog terug te vinden, maar in de jaren zeventig zijn er grote delen gesloopt en zijn die plekken op een lelijke manier herbouwd. Zoals de vissershuizen op Vuldersbrink. De gesloopte huizen staan nu in het Zuiderzeemuseum en er is een winkelcentrum voor in de plaats gekomen.

In het Stadsmuseum werden we ontvangen voor de uitwisseling van de geschenken. Wij kregen de gedichten die de stadsdichter Michel Martinus had voorgedragen in een mooie lijst. Wij gaven de schilderijen die Pietsjanke had gemaakt van de Vuldersbrink en het interieur van de smederij. Er stonden heerlijke vishapjes en drankjes klaar.

Over de cultuurhistorie van Harderwijk: in een bepaalde periode, jaren zeventig en tachtig is er veel kapot gemaakt. Omdat er een nieuwe V&D moest komen is er een visserswijkje gesloopt. De V&D kwam er niet, in plaats daarvan zijn er huizen gekomen en nieuwe winkels. Op de Vuldersbrink staan nu een Hallfords, een Dirk van de Broek en nog meer van dat soort eigentijdse gedrochten. Of ze het tegenwoordig beter om zullen gaan met hun historie valt te betwijfelen. Het Open Havenfront klinkt verdacht veel naar projectontwikkelaars idealen. terug
volgende